مقامی زبانوں کی شاعری

زندہ رہنا اے

غزل رنگ بنا کے سب توں وکھرا رہنا اے ہاں میں نکتے اندر “زندہ رہنا اے” بھانویں پی جانا سو مکھ دی شبنم نوں پرتسے دا تسا شیشا رہنااے روزدیہاڑی پانی بھرنا شعراں نے تیجی اکھ دا وگدا دریا رہنا اے نیڑے ہو کے ویکھ لیا اے مجنوں نوں خورے کناں چر ایہ سفنا رہنا اے تیرا ساتھ نہیں دینا ... Read More »

جاندے اَو

غزل سَپّاں نال بِلَپّے گَڈّھی جاندے اَو ساہواں دے وچ زہراں نَپّی جاندے اَو لگدائے کوئی مجبوری سرتےآگئی نیں مٹی ہوکے پتھر چَبّی جاندے اَو اپنا آپ بچاون دے لئی دھرتی تے لوکاں اگے ٹوئے کَھٹّی جاندے اَو میرے شعراں نوں کیہ سولی چاڑھو جے مصرعے وچوں مصرعے کَڈّھی جاندےاَو اندر لُکی حرس دی بھکھ نوں مارن لئی اکھاں دے ... Read More »