مقامی زبانوں کی شاعری

آ میں!دساں کسراں ویر،نچوڑے نیں

غزل آ میں!دساں کسراں ویر،نچوڑے نیں سرتے ساڈے سر دی لیر نچوڑے نیں اج میں ورھیاں بعدوں رنا واں اج میں پتھراں وچوں نیر نچوڑے نیں میری چھیویں حِس تسلیم پئی کردی اے واج دے ستے رنگ تصویر نچوڑے نیں پہلاں اوہنے پھٹ ہن لائے کلیے تے فر اوس نونہاں دے نال چیر نچوڑے نیں اوہنوں میرے لہو دی یار ... Read More »

راتی اک تصویر تے چھالے نکلے نیں

غزل راتی اک تصویر تے چھالے نکلے نیں یعنی رتڑے نیر تے چھالےنکلے نیں قیدی اوکھے ساہ نیں کڈھے قیداں وچ قیدی دی زنجیر تے چھالے نکلے نیں خورے ایہدے اتوں بندہ لنگھیااے جہڑا ایس لکیر تے چھالے نکلے نیں ماڑے دے ہتھ پھل،خشبوواں اُگیاں سن تگڑے دی جاگیر تے چھالے نکلے نیں تائیوں جُسے نیلک ہوندی جاندی سو اوہدی ... Read More »

اپنے ساہنویں بھیس بدل کے آ جانداں

اپنے ساہنویں بھیس بدل کے آ جانداں میں اک جوکر دا کردار نبھا جانداں جیس دیہاڑے مینوں آن ستاؤندی اے اوس دیہاڑے کڑمی بھکھ نوں کھا جانداں خورے کس نوں دھوکا دینداں رات دنے خورے کس نوں اینے روپ وکھا جانداں جد وی اکھاں اندر نیندر پیندی اے اوسے ویلے تیرا خواب جگا جانداں میں نہیں آکھے لگدا اس ملوانے ... Read More »

*شعر نہیں کہنا رات سمے ہا نیتا میں*

*غزل* *شعر نہیں کہنا رات سمے ہا نیتا میں* *دن چڑھیاتے اوہوں ہٹ کے کیتا میں* *جدوی مینوں تس نے ڈھیر اکایا تے* *فوراً نیلے رنگ دا شربت پیتا میں* *اوناں منظر کھچ کے ساہنویں لے آیا* *جناں مرضی ہویا یار کنڈیتا میں* *ربا تندوں کڈھ کے اپنے جُسے چوں* *ویکھ لئے تیرا چرخ بغارہ سیتا میں* *ایہناں تیرا قامت ... Read More »

غزل دوستاں بیلیاں لئی

سَپّاں نال بِلَپّے گَڈّھی جاندے اَو ساہواں دے وچ زہراں نَپّی جاندے اَو لگدائے کوئی مجبوری سرتےآگئی نیں مٹی ہوکے پتھر چَبّی جاندے اَو اپنا آپ بچاون دے لئی دھرتی تے لوکاں اگے ٹوئے کَھٹّی جاندے اَو میرے شعراں نوں کیہ سولی چاڑھو جے مصرعے وچوں مصرعے کَڈّھی جاندےاَو اندر لُکی حرس دی بھکھ نوں مارن لئی اکھاں دے نال ... Read More »

زندہ رہنا اے

غزل رنگ بنا کے سب توں وکھرا رہنا اے ہاں میں نکتے اندر “زندہ رہنا اے” بھانویں پی جانا سو مکھ دی شبنم نوں پرتسے دا تسا شیشا رہنااے روزدیہاڑی پانی بھرنا شعراں نے تیجی اکھ دا وگدا دریا رہنا اے نیڑے ہو کے ویکھ لیا اے مجنوں نوں خورے کناں چر ایہ سفنا رہنا اے تیرا ساتھ نہیں دینا ... Read More »

جاندے اَو

غزل سَپّاں نال بِلَپّے گَڈّھی جاندے اَو ساہواں دے وچ زہراں نَپّی جاندے اَو لگدائے کوئی مجبوری سرتےآگئی نیں مٹی ہوکے پتھر چَبّی جاندے اَو اپنا آپ بچاون دے لئی دھرتی تے لوکاں اگے ٹوئے کَھٹّی جاندے اَو میرے شعراں نوں کیہ سولی چاڑھو جے مصرعے وچوں مصرعے کَڈّھی جاندےاَو اندر لُکی حرس دی بھکھ نوں مارن لئی اکھاں دے ... Read More »